GÜZELLER GÜZELİ İSTANBUL HANIMEFENDİSİ ANNEANNEME...

"O, beyaz bir kuştu, uzun kanatlı;

Ardında ışıktan bir iz bıraktı.

Yel gibi dağları aştı bir atlı

Arada bir engin deniz bıraktı.

Uzaktan gelirken derin akisler,

Kapadı geçtiğim yolları sisler.

Tutuştu içimde birikmiş hisler;

Gönlümü o kadar temiz bıraktı.

O, beyaz bir kuştu, ak kanatlıydı;

Yel gibi dağları aşan atlıydı;

Hayâldi, hayâlden bile tatlıydı;

Ne ışık bıraktı, ne iz bıraktı!

Orhan Seyfi Orhon"

Anneanneciğim... Asil İstanbul Hanımefendisi... Nasıl da özledim beraber İstanbul türkülerini, şarkılarını söylemeyi; senden masallar, maniler dinlemeyi... Eski İstanbul'u anlatmanı, eski aşkları... Eski İstanbul âdetlerini seninle yaşamayı... Neredeyse üç yıl olacak sonsuzluğa uğurlayalı seni... Nurlar içinde uyu... Herkesin bu diyardan göçeceği aklıma gelirdi de senin gelmezdi. Şimdi seni özlemle ve anılarımızdan kalan tebessümle anıyorum...

İşte bir varız, bir yokuz.. Masal gibi... Yanımızdayken sevdiklerimiz, onların kıymeti bilmeliyiz... Nitekim her şey telafi edilir şu dünyada, son nefesten başka...

EZGİ YAZ